نرگسی

nargesi — Mon, 21 Mar 2011 18:09:18 GMT

﴿ بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم ﴾

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿۱﴾ وَالْقَمَرِ اِذَا تَلَاهَا ﴿۲﴾ وَالنَّهَارِ اِذَا جَلَّاهَا ﴿۳﴾ وَاللَّیْلِ اِذَا یَغْشَاهَا ﴿۴﴾

وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا ﴿۵﴾ وَالْاَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿۶﴾ وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿۷﴾ فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا

وَتَقْوَاهَا ﴿۸﴾ قَدْ اَفْلَحَ مَن زَکَّاهَا ﴿۹﴾ وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿۱۰﴾

* * *

کدامین آتشین سیما به این ویرانه می آید ؟!

که از دیوار و در ، بوی پر پروانه می آید !

دلٍ شوریده ام ...

nargesi — Sat, 07 Nov 2009 20:28:18 GMT

هو الحیّ القیّوم

همیشه آدینه هایم با بیم و امید می گذرد ؛ بیم و امیدی که برای شما هم غریب نیست ! دیروز اگر زیارت امامزاده سلطان احمد به دادم نرسیده بود ؛ نمی دانم چه پیش می آمد ! ... به اتفاق خانواده ساعتی را در حریم با صفای حرمش گذراندیم ؛ جای همه ی عزیزان خالی .

اما باز غروب جمعه و نفس های سنگین و تپش های ناموزون دل ...

به سراغ هدایای کودکی ام رفتم ... گنجینه ی دوست داشتنی ام را باز کردم ... چشم ها را بستم و دل و ذهنم را سپردم به یاد روزهای شیرین و شلوغ کودکی ... یکی یکی گنج های کوچکم را لمس می کردم و بی اختیار خاطرات برایم زنده می شد .

اولین دیوان پروین اعتصامی را زمانی که هفت سال بیشتر نداشتم ؛ از مادرم هدیه گرفتم . نمی دانم چرا هیچ وقت دلم نخواسته آن را کنار کتاب های دیگر بگذارم . شاید به خاطر کلمات عزیز و شیرینی که مادر ، با خطی خوش و دلنشین در اولین صفحه ی پشت جلد برایم نوشته !

نرم نرم ورق زدم .....

فتاد طائری از لانه و ز درد تپید
به زیر پر چو نگه کرد ، دید پیکانی ست

بگفت : آن که به دریای خون فکند مرا
ندید در دل شوریده‌ام چه طوفانی ست ؟

کسی که بر رگ من تیر زد ، نمی دانست
که قلب خرد مرا هم ورید و شریانی ست ؟

ربود مرغکم از زیر پر به عنف و نگفت
که مادری و پرستاری و نگهبانی ست

اسیر کردن و کشتن ، تفرج و بازی ست
نشانه کردن مظلوم ، کار آسانی ست

ز بام خرد گل اندود پست ما پیداست
که سقف خانه‌ی جمعیت پریشانی ست

شکست پنجه و منقار من ، ولیک چه باک
پلنگ حادثه را نیز چنگ و دندانی ست

گرفتم آن که به پایان رسید فرصت ما
برای فرصت صیاد نیز ، پایانی ست

فتاد پایه ، چنین خانه را چه تعمیری ست ؟!
گداخت سینه ، چنین درد را چه درمانی ست ؟!

چمن خوش است و جهان سبز و بوستان خرم
برای طائر آزاد ، جای جولانی ست

زمانه عرصه برای ضعیف ، تنگ گرفت
هماره بهر توانا ، فراخ میدانی ست

همیشه خانه‌ی بیداد و جور ، آباد است
بساط ماست که ویران ز باد و بارانی ست

نگفته ماند سخن های من ، خوشا مرغی
که لانه‌اش گه سعی و عمل ، دبستانی ست

مرا هر آن که در افکند همچو گوی به سر
خبر نداشت که در دست دهر چوگانی ست

ز رنج بی سر و سامانی منش چه غم است ؟!
همین بس است که او را سری و سامانی ست

حدیث نیک و بد ما نوشته خواهد شد
زمانه را سند و دفتری و دیوانی ست

کسی ز درد من آگه نشد ، ولیک خوشم
که چند قطره‌ی خونم به دست و دامانی ست !

هزار کاخ بلند ، ار بنا کند صیاد
بهای خار و خس آشیان ویرانی ست

چه لانه‌ای و چه قصری ! اساس خانه یکی ست
به شهر کوچک خود ، مور هم سلیمانی ست

ز دهر ، گر دل تنگم فشار دید چه غم
گرفته دست قضا ، هر کجا گریبانی ست !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ مرید پیر دل خویش باش ، ای درویش ... وز او به بندگی هیچ پادشاه مرو

××

nargesi — Thu, 05 Nov 2009 20:28:18 GMT

نه چنان شکســــت پشتم ، که دوباره ســر برآرم
منم آن درخت پیــــــری ، که نداشــت برگ و باری

سحرم کشیده خنجر ، که چرا شبم نکشته ست
تو بکش ، تا نیفتد دگـــــــرم به شــــــب گــــذاری

...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشتی برای خودم :

گوشه گیری و سر بر زانوی غم گذاشتن ، کار تو نیست ... بخند ... شریک های های گریه ها باش و خنده هایت را با دیگران تقسیم کن ... بگذار دل های تشنه ، جرعه نوش لبخندت باشند ... آدم ها بیش از آب و نان ، به مهر تو ... به قلبت ... به لبخندت ... به نوازش هایت ... به شانه هایت نیاز دارند .

...

nargesi — Sun, 01 Nov 2009 20:28:18 GMT

عزیز همراه !

مهرت را سپاس ... قدم بر دیده ام می گذاری

بر من ببخشا دوری ام را ... مهجوری ام را

این روزها با خودم هم بیگانه ام ... تو صبوری کن

برمی گردم

می نویسم برایت ...

می خوانمت ...

با دلم کنار بیا ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ مخاطب من ، یکایک همراهان نازنین نرگسی اند

*/ جعبه ی مداد رنگی هم به روز شد

*/ سحرم تولدت مبارک

دخیل !

nargesi — Fri, 23 Oct 2009 20:28:18 GMT

هوالکریم

می‌آیند
از دور و نزدیک
گرد تو جمع می‌شوند
هر یک به نیّتی
گرهی می‌بندند و بازمی‌گردند

به این زیارتگاه غریب
نیت‌ نکرده آمده بودم من
حاجتی نداشتم
اما آن جماعتِ سست ، در خواب هم ندیدند
چیزی که پیدا کردم
گوشه‌ی چشمی

گوشه‌ی چشمی
گوشه‌نشینم کرد
بس که نشستم
رفتن از یادم رفت

شهاب مقربین

۰ ۰ ۰

ما هیچ ... ما نگاه

بی دلانه !

nargesi — Wed, 21 Oct 2009 20:28:18 GMT

یا لطیف

خاک بودم ، آب بودم ، گِل شدم
عالمی گل کردم ، آخر دل شدم

غیرت حزن احتضار شرم داشت
لیلی بی پرده ی محمل شدم

نغمه ها دارد مقامات ظهور
او غنا ورزید و من سائل شدم

همچو اشکم لغزشی آمد به پیش
گام اول ، محـــــرم منزل شدم*

داستان هبوط ما در عالم خاکی ، داستان آن مجسمه ساز است که گل و خاک را با هم آمیخت و پیکره ای ساخت ؛ ولی چون گوش بر سینه ی مجسمه گذاشت ، صدای ناله ی محزونی شنید . صدا ناله ای کرد آمیخته به شرمندگی ... به سان شرمندگی لیلی ، در محمل بی پرده

دل شرمسار ، مقاماتی طی کرد . در اولین قدم با بی نیاز روبرو شد . هنگامی که عظمت بی نیازی او را در برابر نیازمندی خویش دید ؛ همچون اشکی که با کمترین لغزش مژگان فرو می چکد ، خود را سرا پا نیاز به پای آن بی نیاز بی چون انداخت ... و این اوج مقامات این ذره بود !

او فهمید که همه چیز نزد آن غنی و بی نیاز مطلق است ؛ بقیه بهانه ... سراب ... و هیچ

*/ بيدل دهلوي

۰ ۰ ۰ ۰ ۰

*/ جعبه ی مداد رنگی به روز شد

روز دختر بر گل های زندگی ام مبارک

nargesi — Tue, 20 Oct 2009 20:28:18 GMT

بلی به حکم بلا بسته اند عهد الست ...

nargesi — Mon, 19 Oct 2009 20:28:18 GMT

یا حکیم

خدا رحمت کند همه ی رفتگان را ؛ مادر بزرگم همیشه می گفت :

"روزتان را بی بسم الله شروع نکنید تا اوقات به کامتان باشد ."

ولی من که بی بسم الله شروع نکرده بودم ؛ نه امروز و نه هیچ روز دیگرم را ... با این که اعتقادی به شومی و نحسی ندارم ؛ ولی دلم می خواهد بگویم امروز عجب روز نحسی بود ! می دانم اگر بگویم نحوست از سر و رویِ امروز می بارید ؛ باز کسی پیدا می شود و سرزنشم می کند !! اما ، انسان معجونی از احساسات مختلف و گاهی متناقض و گاهی هم عجیب است ؛ و من دوست دارم همانی را بنویسم که در دل دارم ...

القصّه ... امروز روز قشنگی نبود برایم . از صبح ، طور دیگری بود ! از خانه که به قصد اداره خارج شدم ؛ درست سر کوچه ، جلوی چشمم یک راننده پیکان عجول بچه گربه ای را زیر گرفت و ...........

یک ساعت از وقت اداری نگذشته بود که اعلام کردند همکارانی که تمایل دارند ؛ می توانند در تشییع جنازه ی مادر یکی از همکاران محترم شرکت کنند . نرفتم ؛ ولی به شدت غمگین و متاثر بودم . به محض برگشتن مشایعت کنندگان از بهشت زهرا ، یکی از دوستان که استعداد و سرعت زاید الوصفی در نشر خبرهای بد دارد ! ؛ خبر فوت دلخراش تنها برادر خیلی جوان یکی دیگر از همکاران را داد و ...........

خدا می داند چه حال بدی داشتم . چهره ی دردمند خواهران و مادر داغدار این جوان ، یک لحظه از جلوی چشمم محو نمی شد . درد شدیدی در قفسه ی سینه حس می کردم ؛ ولی باید عصر به مجلس ترحیم آن مادر مرحومه می رفتم و فردا هم برای این یکی ............

بعد از پایان ساعت اداری ، با ذهنی مشغول و دلی غمزده ـ که یک بار دیگر به پوچی دنیای دون پی برده بود ـ راهی منزل شدم که خودم را به مسجد و بعد از آن ، به جلسه ی انجمن اولیا و مربیان برسانم . دقیقا همان جایی رسیده بودم که صبح بچه گربه ی بینوا ............ یکباره به فاصله ی دو قدم آن طرف تر ، جوانی آشفته و پریشان با یک ظرف پلاستیکی بزرگ مقابلم سبز شد و همه ی محتوای ظرف را روی سر و صورت و هیکلش خالی کرد . با خودم گفتم عجب آدمی ! در این هوای سرد ، هوس آبتنی کرده ( آن هم وسط خیابان !!) ... ولی دوام این ذهنیت چند ثانیه بیشتر نبود ؛ بوی تند بنزین مشامم را پر کرد و ............

جوان و ... فندک و ... آتش و ... تن بی حس و بی رمق من ، که از وحشت و تحیر حتی نای جیغ زدن نداشتم ! .......... بلافاصله چند نفر برای کمک دست به کار شدند ؛ ولی من ـ اگر چه پاهایم یاری نمی کرد ـ سعی می کردم زودتر به خانه برسم .............

غروب ، شنیدم که جوان را قبل از آسیب جدی نجات داده اند ... اما آسیبی که دیدن آن صحنه به قلب و روح من زد و سوالات پی در پی و بی جوابی که در ذهنم شکل گرفت ؛ به این زودی ها جبران نمی شود .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ این احساسات زرد و سرد ، ناشی از سست ایمانی نیست ... انسان اگر عواطف انسانی نداشته باشد ؛ وضع دنیا از این هم که هست اسفناک تر می شود !

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

میلاد با سعادت کریمه ی اهل بیت ، عمه ی مکرمه ی سادات ، بانو فاطمه ی معصومه سلام الله علیها ، و روز دختر بر همه ی عاشقان اهل بیت و دختران عزیز این مرز و بوم ، خاصّه دخترهای نازنین خودم مبارک و فرخنده باد

...

nargesi — Sun, 18 Oct 2009 20:28:18 GMT

یا حمید

جمله ی آدم (عالم) می دوند

و دویدن هر یکی مناسب حال او باشد :

از آنِ آدمی نوعی دیگر

از آنِ نبات نوعی دیگر

و از آنِ روح نوعی دیگر ؛ دویدن روح بی گام و نشان باشد

غوره را بنگر که چند دوید تا به سواد انگوری رسید ...

آن دویدن در نظر نمی آید و حسّی نیست

"فیه ما فیه"

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ برای شفای آقای کوچک و همه ی بیماران دعا بفرمایید

دلتنگی ...

nargesi — Fri, 16 Oct 2009 20:28:18 GMT

الله

منو تو آغوشت بگیر خدا ، می خوام بخوابم

آخه تو تنها کسی بودی ، که دادی جوابم

منو تو آغوشت بگیر ، می خوام برات بخونم

روی زمین چقدر بده ، می خوام پیشت بمونم

کی گفته باید بشکنم تا دستمو بگیری ؟!

خسته شدم از عمری غربت و غم و اسیری

کی گفته باید گریه ی شبامو در بیاری ؟!

تا لحظه ای وقت شریفتو واسم بذاری

توی آغوش تو آرامش محضه

منو با خودت ببر ، حتی یه لحظه

بغلم کن ، منو وردار ببرم دور

ببرم از این زمین سرد و ناجور

وقتی باید واسه ی رها شدن ، یه بی فروغ بود

واسه آرامش نسبی ، کلی حرفای دروغ بود

توی دنیا هر چیزی قیمتی داره ، حتی وجدان

اینا رو هیچ جا ندیدم ، نه تو انجیل ، نه تو قرآن

وقتی دنیا همه حرف پوچ و مفته

صدای هق هقتو پس کی شنفته ؟

تو که می گی پیشمی تا لحظه ی مرگ

این که می گن می شکنی، رنجم می دی ، بگو کی گفته ؟

توی آغوش تو دیگه تنها نیستم

هر نفس اسیر دست غم ها نیستم

دیگه عاشقانه تر از عاشقانه ام

واسه موندن دیگه با بهار بهانه ام

توی آغوش تو از درد خبری نیست

از دروغ و حرفای سرد اثری نیست

نمی بینی کسی از هراس نونش

جلو حرف ناصواب ، بنده زبونش

توی آغوش تو آرامش محضه

منو با خودت ببر ، حتی یه لحظه

بغلم کن ، منو بردار ببرم دور

ببرم از این زمین سرد و ناجور ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ امروز این شعر با صدای رضا صادقی ، زبان حالم بود ...

*/ ظاهرا مدتی ست ویروس مخربی روی قالب های نایت اسکین نشسته ، که به محض باز کردن هر یک از وبلاگ های استفاده کننده از قالب های نامبرده ، ویندوز سیستم دچار مشکل شده و با اولین ری ست دستگاه ، ویندوز دیگر بالا نمی آید و حتی ممکن است ـ همان طور که برای خودم پیش آمد ـ منجر به سوختن هارد شود . لذا از دوستان عزیزی که از این سری قالب ها استفاده می کنند ، خواهشمندیم لااقل تا رفع این مشکل توسط مدیر محترم نایت اسکین ، نسبت به تعویض قالب وبلاگ خود اقدام کنند ... از طرف خودم و سایر دوستان از این عزیزان ممنون و سپاسگزارم .

*/ چتر برای چه ؟ ... خیال که خیس نمی شود !

*/ برای آقای کوچک دعا کنید .