تبليغاتX
دگر باره بشوريدم ، بدان سانم به جان تو ... که هر بندي که بربندي ، بدرّانم به جان تو / من آن ديوانه ي بندم ، که ديوان را همي‌بندم ... زبان مرغ مي‌دانم ، سليمانم به جان تو / نخواهم عمر فاني را ، تويي عمر عزيز من ... نخواهم جان پر غم را ، تويي جانم به جان تو / چو تو پنهان شوي از من ، همه تاريکي و کفرم ... چو تو پيدا شوي بر من ، مسلمانم به جان تو / گر آبي خوردم از کوزه ، خيال تو در او ديدم ... وگر يک دم زدم بي‌تو ، پشيمانم به جان تو / اگر بي‌تو بر افلاکم ، چو ابر تيره غمناکم ... وگر بي‌تو به گلزارم ، به زندانم به جان تو / سماع گوش من نامت ، سماع هوش من جامت ... عمارت کن مرا آخر ، که ويرانم به جان تو / درون صومعه ، مسجد ، تويي مقصودم اي مرشد ... به هر سو رو بگرداني ، بگردانم به جان تو / سخن با عشق مي‌گويم ، که او شير و من آهويم ... چه آهويم ! که شيران را نگهبانم به جان تو / ايا منکر درون جان مکن انکارها پنهان ... که سرّ سرنبشتت را فرو خوانم به جان تو / چه خويشي کرد آن بي‌چون ، عجب با اين دل پرخون ... که ببريده‌ست آن خويشي ، ز خويشانم به جان تو / تو عيد جان قرباني و پيشت عاشقان قربان ... بکش در مسلخ خويشم ، که قربانم به جان تو / چو چرخم من ، چو ماهم من ، چو شمعم من ز تاب تو ... همه عقلم ، همه عشقم ، همه جانم به جان تو / نشاط من ز کار تو ، خمار من ز خار تو ... به هر سو رو بگردانی ، بگردانم به جان تو / غلط گفتم ، غلط گفتن در این حالت عجب نبود ... که این دم جام را از می نمی‌دانم ، به جان تو / من آن دیوانه ی بندم که دیوان را همی‌بندم ... من دیوانه دیوان را سلیمانم به جان تو / به غیر عشق هر صورت که آن سر بر زند از دل ... ز صحن دل همین ساعت برون رانم به جان تو / بیا ای او که رفتی تو ، که چیزی کو رود ، آید ... نه تو آنی به جان من ، نه من آنم به جان تو نرگسی - الله

الله

 

یا ایّتها النّفس المطمئنّة

ارجعی الی ربّک راضیّة مّرضیّة

فادخلی فی عبادی

و ادخلی جنتی

                                            

                                                                                                             سوره مبارکه فجر / آیات ۲۷ ـ ۳۰

 

. . .

 

عزیزا !

به این بنده ی کم ترینت چنان آرامشی عطا فرما که شایسته ی این خطاب بزرگ شود :

« ای روح به آرامش رسیده ... »

روحی که تنها در پرتو ایمان به تو ... به حقیقت بلا شک  هستی به آرامش می رسد

مگر نه این که : الا بذکرالله تطمئنّ القلوب

توفیق ذکر را خودت عطا کن

 

نازنینا !

رسیدن به مقام عبودیت تو یعنی سروری ... یعنی عشق ... یعنی کمال

و این جز به لطف و عنایتت ممکن نیست

مرا شایسته ی میهمانی درگاه عزّت و کرمت قرار ده ... که زیبا میزبانی هستی

فادخلی فی عبادی

« به صف بندگان من داخل شو »

می خواهم عبد تو باشم ، نه عبد خویش ... مرا از خود برهان

و ادخلی جنتی

« داخل شو به بهشت من »

بهشت تو ، دایره ی عشق توست ...

 

معبودم !

مرا بخوان و بخواه

تا در زمره ی نفوس مطمئنه قرار گیرم ... و لایق این دعوت شوم

 

 

گوش کنید این آیات آسمانی را با صدای استاد مرحوم عبدالباسط

 

¤ با تشکر از دوست خوبم کیمیاگر عشق و بیداری ، که این فایل صوتی زیبا رو در اختیارمون گذاشتند ¤

 

. . .

 

نگاهت را به دوردست ها بینداز ... کسی که جز پیش پای خویش را نمی بیند ، چه می بیند ؟!

 

. . .

 

نوشته ی نرگسی | 1:30 | دوشنبه 24 اردیبهشت1386 •