تبليغاتX
دگر باره بشوريدم ، بدان سانم به جان تو ... که هر بندي که بربندي ، بدرّانم به جان تو / من آن ديوانه ي بندم ، که ديوان را همي‌بندم ... زبان مرغ مي‌دانم ، سليمانم به جان تو / نخواهم عمر فاني را ، تويي عمر عزيز من ... نخواهم جان پر غم را ، تويي جانم به جان تو / چو تو پنهان شوي از من ، همه تاريکي و کفرم ... چو تو پيدا شوي بر من ، مسلمانم به جان تو / گر آبي خوردم از کوزه ، خيال تو در او ديدم ... وگر يک دم زدم بي‌تو ، پشيمانم به جان تو / اگر بي‌تو بر افلاکم ، چو ابر تيره غمناکم ... وگر بي‌تو به گلزارم ، به زندانم به جان تو / سماع گوش من نامت ، سماع هوش من جامت ... عمارت کن مرا آخر ، که ويرانم به جان تو / درون صومعه ، مسجد ، تويي مقصودم اي مرشد ... به هر سو رو بگرداني ، بگردانم به جان تو / سخن با عشق مي‌گويم ، که او شير و من آهويم ... چه آهويم ! که شيران را نگهبانم به جان تو / ايا منکر درون جان مکن انکارها پنهان ... که سرّ سرنبشتت را فرو خوانم به جان تو / چه خويشي کرد آن بي‌چون ، عجب با اين دل پرخون ... که ببريده‌ست آن خويشي ، ز خويشانم به جان تو / تو عيد جان قرباني و پيشت عاشقان قربان ... بکش در مسلخ خويشم ، که قربانم به جان تو  نرگسی
تو را چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت ...

ما با آرزوها و امیدهایمان زندگی می کنیم           

هر کس به اندازه ی آرزوهایش می ارزد

تو چه آرزویی داری ؟

چقدر می ارزی ؟                

افق دیدت تا کجاهاست ؟

خدایا !                                                          

نگاهم را وسعت بخش

عشقم را بزرگ و بزرگ تر کن

آسمان دلم را آفتابی و آفتابی تر کن                  

بار الها !

آرزوهایم را عظیم و عظیم تر کن

مگر نه این که فرستاده ی تو محمد مصطفی ( که سلام و درود تو و فرشتگانت بر او باد ) فرموده :                 

آرزو برای امّت من رحمت است . چرا که اگر امید و آرزو نبود هیچ مادری به فرزندش شیر نمی داد و هیچ باغبانی درختی نمی کاشت ..........         

                                                   

+نوشته شده در چهارشنبه 5 مهر1385ساعت17:31 نرگسی |